Logo deposthoorn.nl


Bram Poons heeft zijn ouders door de oorlog nooit gekend, maar heeft altijd veel afleiding gevonden in het voetbal.
Bram Poons heeft zijn ouders door de oorlog nooit gekend, maar heeft altijd veel afleiding gevonden in het voetbal.

'Drie keer de dans ontsprongen'

Bram Poons (75) uit het Laakkwartier was nog maar een baby in de Tweede Wereldoorlog. Met terugwerkende kracht is hij erachter gekomen dat hij meerdere keren heel nipt aan de Duitse bezetter is ontkomen. "Het is net een thriller. Ik heb niet een beschermengel, maar een heel bataljon!"

DEN HAAG - "Ik ben de dans drie keer ontsprongen. In 1942 ben ik naar het Joods weeshuis aan de Pletterijstraat 66 gebracht. Door wie weet ik niet. Op 4 maart 1943 ben ik met een liesbreuk in het Juliana Kinderziekenhuis beland. De dag erna is er een razzia gehouden in het Joods Weeshuis. De leiding, kinderen: alles en iedereen is op transport gezet naar Sobibor. Voor zover ik heb kunnen achterhalen is er niemand teruggekeerd", vertelt Poons, die waarschijnlijk de enige overlevende is.
Niet lang daarna is het Juliana Kinderziekenhuis aan de beurt voor een razzia om de kleine Bram te vinden. Het Verzet krijgt hier lucht van en de Hagenaar wordt overgebracht naar de familie De Klerk. "Mevrouw De Klerk heb ik vijftien jaar geleden weer gevonden. Die vertelde mij dat er een NSB-er aan de deur stond. Ze hoopte dat ik niet zou gaan huilen. Dat gebeurde gelukkig niet. Daarna heb ik voor de zekerheid een paar weken bij haar zus doorgebracht."

Tot zijn zesde heeft Poons bij de de familie De Klerk gewoond, vervolgens enkele jaren bij de familie Stuivenberg en vervolgens is hij opgenomen in het gezin van zijn oom, die de oorlog ook overleefde. "Ze hebben goed voor mij gezorgd, maar ik was altijd wel jaloers op gezinnen van vriendjes."

Poons' ouders -Daniel Poons (26) en Dina Poons Turfrijer (21) - zijn allebei vermoord in concentratiekampen. "Mijn moeder in Auschwitz. Daar ben ik drie jaar geleden geweest voor een stukje afsluiting. Heel raar om naar een stapel koffers te kijken en te zoeken naar de naam Poons. Ook al heb ik de Tweede Wereldoorlog niet bewust meegemaakt, toch heeft de oorlog mijn hele leven bepaald. Ik heb mijn ouders nooit gekend." De Hagenaar heeft altijd veel afleiding gevonden in het voetbal. Hij is al veertig jaar actief bij H.V.V. Laakkwartier. "Ik heb daar veel waardering gekregen. En bij mijn vrouw heb de rust gevonden die ik in mijn jeugd niet heb gehad. Ondanks alle ellende heb ik het nog best goed voor elkaar."

De Hagenaar houdt 4 mei altijd vrij in de agenda. "Daar heb ik nooit aan getornd. Zelfs als H.V.V. Laakkwartier op die dag kampioen zou worden, dan ben ik daar niet bij. Die dag is voor mijzelf." Poons is aanwezig bij de 4 mei-herdenking in buurt-en kerkhuis De Oase vanaf 18.45 uur in Spoorwijk. Bij het gedenkteken aan het Ledeganckplein is het aansluitend twee minuten stil.

Tanja Verkaik
Reageer als eerste
Meer berichten