Logo deposthoorn.nl


Ramdjan Abdoelrahman is een tevreden mens. Foto: Jos van Leeuwen. Met dank aan restaurant Kitchen Rani.
Ramdjan Abdoelrahman is een tevreden mens. Foto: Jos van Leeuwen. Met dank aan restaurant Kitchen Rani.

Het oeuvre van Ramdjan Abdoelrahman beslaat ruim 130 films

Ramdjan Abdoelrahman (81 jaar) is filmregisseur en maakt al meer dan 50 jaar producties met een blik op de Haagse en Surinaamse samenleving. Zijn oeuvre beslaat ruim 130 films, waaronder documentaires en dramaseries voor diverse omroepen. Vanwege zijn maatschappelijke prestaties is hij in 2000 door de koningin benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Opmerkelijk genoeg heeft hij van de Surinaamse overheid nog nooit een vergelijkbaar eerbetoon ontvangen.

Door Stuart Kensenhuis

Den Haag – "Ik was 12 jaar toen ik met mijn neef naar de film Shakuntala ging kijken in de suikerfabriek op plantage Mariënburg, Suriname. We zaten op een matje op de grond en tuurden omhoog naar het scherm. Daardoor kwam het beeld indrukwekkend op me af en is de droom begonnen", zegt hij.

In 1972 verwierf hij internationale faam met 'Operation Makonaima', een verhaal over revolutie en verlangen naar een betere wereld. "Hij heeft de eerste Surinaamse speelfilm gemaakt", zegt regisseur Pim de la Parra (Onder meer bekend van Blue Movie en Wan Pipel). Deze uitspraak doet hij in 'Film is mijn leven' (2016), een documentaire over Ramdjan. Als regisseur heeft Ramdjan daarna nog aan 2 grote speelfilms gewerkt. De Amerikaanse thriller 'The Obsessed One' (1976) en 'Het geheim van Mariënburg' (2013).

Op een andere manier kwam het werk van Ramdjan ook in de bioscopen. "Weet je hoe vaak ik voor het Polygoonjournaal de toen nog jonge prinsessen Beatrix en Irene heb gefilmd? Meestal gingen ze op bezoek bij de indianen of marrons in de binnenlanden van Suriname", zegt hij.

Den Haag

Bij zijn uitingen van liefde voor het vak geeft hij ook voorbeelden van projecten geïnspireerd door Den Haag, de stad waar hij sinds 1975 woont. "De laatste Kantraki (contractarbeider), het levensverhaal van de 103-jarige Aji Ramlali, heb ik in 1988 gemaakt", zegt Ramdjan. "Als jong meisje was ze vanuit haar geboortedorp in India ontvoerd om te gaan werken op een plantage in Suriname. Tegen het einde van haar leven woonde ze in Verpleeghuis De Schildershoek in de Jacob Catsstraat. Verder heb ik in 1990 'De Wijkpolitie' en 'Het politieberoep' gemaakt, een tweedelige serie over de Haagse dienders. "Bovendien heb ik in het kader van 750 jaar Den Haag 'Hindoestanen achter de duinen' geproduceerd (1998), een film waarin oudere Hindoestanen vertellen over hun inburgering in de Haagse samenleving."

Trots

Omdat het eerbewijs van de Surinaamse regering ontbreekt reageert Ramdjan als volgt. "Mijn film 'De Vergeten Strijders van Oranje' (2008) was dus net op de Surinaamse televisie vertoond. Ik stond bij hotel Krasnapolsky in Paramaribo en een oude Creoolse vrouw met een kotomisi hoofddoek liep op me af en omhelsde me. 'We zijn heel erg trots op u', zei ze enthousiast. Zo'n gebaar heeft voor mij veel meer waarde." Maar wellicht is er nog iets dat hem drijft. "Mijn kennis overdragen aan jongeren", besluit hij.

Roti 

"Bij een film over integratie zou ik de roti als onderwerp gebruiken", zegt Ramdjan. "Breng eens een bezoek aan een paar rotishops in Den Haag en let op het publiek dat er komt. Je ziet vermoedelijk veel meer blonde Nederlanders dan bijvoorbeeld Surinamers. Dus roti is niet alleen lekker, het is ook geweldig voor de verbinding."

Nalatenschap 

"Ik ben een tevreden mens", zegt Ramdjan. "Begonnen als plattelandsjongen die op blote voeten naar de basisschool liep in Suriname, heb ik me ontwikkeld tot filmmaker. Op een bescheiden manier heb ik bijgedragen aan de Nederlandse en Surinaamse samenleving."

Reageer als eerste
Meer berichten