Logo deposthoorn.nl


Geen normale Kerst in Huize Bres

Iedereen weet het eigenlijk al maar ondanks alle ellende van de hele wereld vind ik de maand december de beste maand van het jaar. Heerlijk deze dagen, al geloof ik ook zo maar dat er mensen zijn die een bloedhekel aan de kerstdagen hebben, of oud en nieuw, om wat voor klote redenen dan ook. Corretje en ik zijn ook langs mijn favoriete tattoo-shop 'Timeless' gegaan want die hadden een heel mooi ontwerp gemaakt voor onze 'we gaan er voor' tattoo die in januari 2018 gezet gaat worden. Eerste Kerstdag heb ik zoals eerder aangegeven lekker op de bank gehangen genietend van een versnapering en enkel Corretje haar (tweede) vader Charly is langsgekomen en heeft mee gegeten en genoten van de Kerst in huize Bres. Maar het zal niet zo zijn dat het allemaal normaal gegaan is nee verre van dat, want mijn Corretje zat heerlijk aan een bakkie koffie toen ze na een paar slokken ineens enkel het oortje in haar hand had en de rest van het koppie op de bank lag. En overal natuurlijk de koffie, op haar kleren, op de bank en op de grond, wat Jimmy dan wel weer lekker en helemaal niet erg vond. Gelukkig laat ze haar koffie altijd lauw worden, gelukkig dus geen verwondingen. De enige verwonding die er was is dat ik krampen in me kaken had van het lachen natuurlijk. Tweede Kerstdag heerlijk rustig gehad met schoonzus Henni en zwager Loek en we hebben heerlijk gefonduud, en dat is toch met deze dagen altijd gezelliger dan gewoon wanneer je met z'n tweeën bent. Ook hebben we plannen gemaakt om onze reis naar Oostenrijk volgend jaar met z'n vijven te realiseren en 'we gaan er voor'. Maar ja ik krampen in me kaken van het lachen om Corretje dan mot het andersom ook gebeuren natuurlijk. En ja hoor ze had eens een keer een ander pakje crackers gehaald dan die we normaal hadden, dus tijdens het kijken van een mooie kerstfilm pakte ik zonder te kijken de bovenste cracker en begon die in te smeren met kruidenboter. Toen ik een hap nam dacht ik; gadverdamme wat een taaie ouwe meuk is dit zeg en probeerde nog een happie te nemen maar ik kreeg er echt geen hap uit. Ik zei tegen Corretje waar heb je die ouwe taaie teringzooi gehaald dan. Terwijl ik dat zei gilde ze het ineens uit van het lachen want ik had met mijn stomme kop gewoon het kartonnen deksel zitten smeren en proberen dat op te eten. Die nacht werd ik nog een paar keer wakker van een grinnikende Corretje die zei:  'Wat ben je toch ook een enorme lul Henk'. Ik heb deze week nog meer beleefd, maar daar gaat de column in het nieuwe jaar dan weer over!!

Reageer als eerste
Meer berichten