Logo deposthoorn.nl


Henk Bres nam afscheid van een vriend

En zo zitten we dan in het gloednieuwe jaar 2018 te wachten tot we weer wat meemaken en hopen we dat het toch voor iedereen een beter jaar wordt.

Zoals gewoonlijk liep ik met mijn hondje Jimmy op de Laan van Eik en Duinen langs de begraafplaats. Toen ik op de terugweg weer langs de begraafplaats liep hoorde ik opeens harde voetstappen achter mij. En terwijl ik mij toch wel alert omdraaide, zag ik in eerste instantie een grote bruine vent hard op mij afkomen lopen. Toen ik hem mijn naam hoorde roepen zag ik tot mijn verbijstering dat het Jethro was. De zoon van één van mijn beste vrienden van vroeger, Rens Vrolijk (Indoor titel Sterkste man van Nederland). Ik wist wel dat kleine jongetjes groot werden, maar Jethro is echt een knappe vent geworden met een mooie volle baard en net als ik een kale kop. Hij was wel nog net zo netjes en voorkomend als toen hij nog maar een klein jongetje was.

Jethro vertelde mij dat hij hier was om afscheid te nemen van nog zo'n vriend en trainingsmaat van vroeger, Richi Rizvi die helaas op 50- jarige leeftijd is overleden. Ik wist er van maar het was helemaal door mijn hoofd geschoten. Ik besloot natuurlijk om ook effe afscheid te gaan nemen. Er waren een hoop oude vrienden en bekenden van mij en Richi lag er mooi bij in zijn kist.

Richi was een lieve, fijne
en goede trainingsmaat
en vriend

En zo zie je maar, zo loop je in het nieuwe jaar Jimmy uit te laten, en zo sta je onverwachts afscheid te nemen van een vroegere vriend. Ik ben heel blij dat ik dit, mede dankzij Jethro, heb kunnen doen. Richi was een lieve, fijne goeie trainingsmaat en vriend waar we heel veel plezier mee hebben gehad (R.I.P. Richi).

Ja en dan liet mijn Corretje mij weer behoorlijk schrikken. Want we zaten binnen en ineens ging ze naar de wc, ze moest zoals ik later hoorde ineens spugen. En omdat Jimmy voor haar voeten liep, kreeg hij het meeste over zich heen. We hadden net heerlijke warme chocolademelk gedronken met slagroom. Dus in plaats van een witte Jimmy hadden we een bruin gespikkelde Jimmy. Ik denk altijd gelijk het ergste - wat ik niet moet doen natuurlijk - en vroeg hoe ze zich voelde. En ja hoor het ging gelukkig wel weer goed.

Nog geen half uur later moest ik rennen naar de wc want ik was aan de race, niet te geloven. Jimmy was gelukkig in geen velden of wegen te bekennen en dat was mazzel voor ons allebei natuurlijk. Nee nu weten we bijna wel zeker dat het de chocolademelk is geweest of de slagroom. Ik denk nu dat het tijd wordt voor een nieuwe koelkast. Laatst had ik nog een lekker prakkie macaroni in de koelkast staan waar binnen twee dagen de schimmel op stond. Het stond op het punt om zelf de koelkast uit te lopen. brrr!

Reageer als eerste
Meer berichten