Liselotte Piek: “Ik vind plantjes geweldig. Als ik een sanseveria naast een afvalcontainer zie staan, móet ik 'm meenemen. (Foto: Magda de Vetten)
Liselotte Piek: “Ik vind plantjes geweldig. Als ik een sanseveria naast een afvalcontainer zie staan, móet ik 'm meenemen. (Foto: Magda de Vetten)

Liselotte begint een plantenasiel

Een asiel dat afgedankte en verwaarloosde planten opvangt: sinds kort is er ook één in Den Haag. Als ze opgelapt zijn, gaan de kamerplanten naar een nieuw baasje.

Door Magda de Vetten

Den Haag - Ik verwacht in een grote kas terecht te komen, maar het plantenasiel is in een appartement op de eerste etage aan de Mient. De planten staan in de huiskamer en slaapruimte van Liselotte Piek. "Ik ben sinds kort gestart met Plantenasiel Piekfijn", zegt ze. Ze wijst op een treurige varen. "Deze plant heb ik opgevangen. Ik ga 'm opknappen."

Als je zegt dat ze iets met planten heeft, is dat zwak uitgedrukt. Ze kreeg de liefde voor groen met de paplepel ingegoten. Moeder is tuinontwerpster en haar zus is hovenier. Zelf is ze op de Pabo afgestudeerd op biologie. En Liselottes passie slaat over op haar 3-jarige dochter, die wijst naar een orchidee: "Mama, het knopje is open!"

Waarom opende ze een asiel? "Ik had zelf een plant opgehaald in het asiel in Rotterdam en dacht: Dát is gaaf!" Ze loopt langs de planten in haar slaapkamer. "Deze is 2 maanden geleden in de opvang gekomen. Een wijkbewoner vond cactussen niet zo leuk. Wil jij 'm hebben, vroeg ze. Hij heeft nieuwe aarde gekregen en nu zie je aan de lichtgroene scheuten dat die cactus weer groeit."

Liselotte hoopt dat mensen haar opgeknapte planten willen overnemen. "Liefst wil ik ze ruilen voor iets anders, zoals een zak aarde. Of mensen kunnen kiezen voor een vrijwillige donatie. Ik vind het niet leuk om te vragen: mag ik hiervoor 2,50 euro? Daar heb ik minder lol van."

Op haar nachtkastje staat steeds haar 'intensive-care-plant'. "Dan heb ik er meer zicht op. Het is altijd een plant die bijna dood gaat. Die krijgt een hoop liefde. Ik haal de oude blaadjes eruit en spray ze. Nu komt er alweer een nieuw blaadje bij." Haar vriend wordt gek van al die potten, vertelt Liselotte lachend. "Het is goed dat ik nu ook planten mag opvangen op de basisschool waar ik werk. Er zijn 2 verdiepingen en ik mag alle vensterbanken gebruiken." Ze wijst naar een groen struikje. "Deze plant wordt 2 meter hoog. Die kan mooi in de klas staan." Ze heeft het asiel niet alleen om plant-aardig te zijn. "Het is gezellig om over planten te praten. Mensen komen met stekjes aan de deur en krijgen een pot met een opgelapt exemplaar mee."
"Mensen moeten planten niet weggooien. Het gaat me aan het hart als ik een sanseveria naast een afvalcontainer zie staan. Die móet ik dan meenemen. Als ik op straat loop, zie ik weleens planten voor een raam wegkwijnen. Zal ik aanbellen, denk ik dan? En ik word benauwd van mensen die hun tuin betegelen. Ik ben in staat om alle tegels uit de grond te halen."

Meer berichten




Shopbox