Andries is de vijfde generatie Hofstedes op de boerderij.
Andries is de vijfde generatie Hofstedes op de boerderij. (Foto: Magda de Vetten)

Haagse boer zag stad vanaf Troelstrakade oprukken

Ooit lag zijn bedrijf middenin het boerenland, nu wordt hij omringd door woonwijken. Hoe is het voor Andries Hofstede om boer in Den Haag te zijn? "Je houdt het toch niet tegen."

Door Magda de Vetten

Den Haag - Koeien grazen in groene weiden, appelbomen staan in het gelid. Je zou het niet zeggen maar deze landelijke plek ligt binnen de grenzen van Den Haag. Het land van Andries (83) en zijn vrouw Thea (82) strekt zich uit tot Lozerlaan en Poeldijkseweg.

Het echtpaar heeft door de jaren heen de stad zien oprukken. "Vóór de oorlog keek je uit op de Troelstrakade", herinnert Andries zich. "De huizen kwamen daarna steeds dichterbij."

Loosduinen

De 17e-eeuwse boerderij van de Hofstedes heeft niet altijd op Haags grondgebied gestaan. Andries is geboren in de gemeente Loosduinen, die later door de hofstad is opgeslokt. Hoe vond hij het om ineens in Den Haag te wonen? "Och, het maakt niet veel uit", antwoordt Thea. "De kinderen waren wel liever Westlander gebleven. Zij zaten in Wateringen op school en hadden er een hekel aan om te zeggen: wij zijn Hagenaren. Maar je hield het toch niet tegen."

Flats Lozerlaan

Het land van de Hofstedes wordt inmiddels omsloten door bebouwing. Andries heeft er een groot deel van zijn land voor moeten inleveren. Waar nu hoge flats langs de Lozerlaan staan, groeiden vroeger zijn aardappelen en suikerbieten. Van de 39 hectare heeft hij er nu nog 9 over, ongeveer 18 voetbalvelden groot.

Heeft hem dat pijn gedaan? "Je wilt het niet kwijt", zegt hij. "Maar je houdt het tóch niet tegen. Anders gaan ze de grond onteigenen. En we merken er niets van. Het weidegebied loopt over in het Uithofspark. Dus de flats liggen ver genoeg weg." Wel letten zijn zoons bij het uitrijden van mest op de windrichting. Zodat ze de bewoners niet "in de stank zetten".

Valpartij

Tot voor kort was Andries nog volop aan het boeren. Hij molk zijn 12 koeien, duwde zware karren koeienmest voort en stond op een ladder fruit te plukken. Maar in augustus vorig jaar viel hij van drie meter hoogte uit een appelboom. "M'n hart bleef stilstaan, dus dan ga je. Ze hebben me open gezaagd om me te opereren."

Sindsdien doet Andries het rustiger aan. De helft van de koeien is weggedaan en de rest staat droog. "De buitenlanders vonden het wel jammer. Ze hebben de deur platgelopen voor melk. Ze zijn in hun land gewend zelf boter en kaas te maken."

Beesten

En hij plukt geen appels meer. "Nee", zegt Thea, "dat mag niet meer van onze zoons. Hij voert nog de koeien en verzorgt z'n paardje. Hij kan niet buiten de beesten. En het is geen man om binnen te zitten. Als hij een kwartier in huis is, heeft hij het wel weer gezien."

Andries is de vijfde generatie Hofstedes op de boerderij. "Onze jongens denken niet aan overnemen. Ze hebben niet veel zin om met koeien om te gaan. Als ik stop, is het helemaal afgelopen."

"Maar ik heb niets te klagen. We zijn zowat 60 jaar getrouwd. We hebben niks geen herrie of narigheid. Niks. Ik wil nog wel 20 jaar met haar mee."

Meer berichten




Shopbox