Foto:

Column Marc Tangel: 'In de hofstad gaan we nog altijd waardig over de drempel

En dan komt altijd op de drempel met het nieuwe jaar die zelfde, onoplosbare vraag bij ons bovendrijven, omdat ook Jaap Schut nou eenmaal niet in de toekomst kan kijken:

Waar gaan we in het nieuwe jaar naartoe?
Consumeren, demonstreren of toch nog één keer praten?
Waar gaan we in het nieuwe jaar naartoe?
Ieder een auto, maar waar moeten we ze laten?

Bouwen we de kustlijn vol of houden we het knus?
Kan Pauline Krikke nog wel veilig met de bus?
Gooit RockArt hier haar anker uit, of zinkt zij in de haven?
En welke Haagse held moeten we volgend jaar begraven?

Waar gaan we in het nieuwe jaar naartoe?
Naar een flat aan het strand uit een schimmig legaat,
Het Leger des Heils of het Straatpastoraat?

Weet u al een beetje wat of hoe?
Waar gaan we in het nieuwe jaar naartoe?

Als u na het lezen van bovenstaande regels de onbedwingbare behoefte voelt onze hoofdredactie te wijzen op een ernstige vorm van plagiaat, dan dank ik u hoogst hartelijk voor dit compliment. Niet dat ik na acht maanden schrijven in dit hoekje ook maar de geringste illusie heb het meesterschap van Carmiggelt in de verste verte te naderen, of dat bovenstaande dichtregels ook maar enigszins in de buurt komen van de overweging die meesterconferencier Wim Kan in zijn jaren aan u meegaf, maar goede tradities zijn er om gekoesterd te worden en ik offer me graag op om te oefenen in de marge.

De echte oudejaarsconference, zoals u die nog heeft meegemaakt, bestaat namelijk al jaren niet meer. Cabaretiers presenteren liever een personalityshow aan hun publiek. Politiek is niet meer populair. "Er was iemand die dat beter kon" zei Youp van het Hek hierover in zijn jaarafsluiting van 2002. De Amsterdamse nar ging bij deze uitspraak echter voorbij aan een rijzende ster achter de Haagse horizon, want wij hebben in de Hofstad natuurlijk al jaren de uitzondering op die politieke negeerregel in de persoonlijkheid van Sjaak Bral. Toegegeven: Bral is viermaal de snelheid Kan en zijn onderwerpkeuze is breder, maar eenmaal aangekomen op zijn praatstoel, een glas in de hand en de politici vakkundig filerend met zijn scherpe tong, nadert Bral akelig dicht het samenzweerderssfeertje dat Kan zo meesterlijk beheerste. "Ik heb er mijn eigen weg in gevonden, maar die vorm is helemaal van hem", vertrouwde Bral me vier jaar geleden tijdens een vraaggesprek toe. "Ik gebruik Wim Kan wat dat betreft echt als inspiratie. En wat is inspiratie? Het zweet van je voorganger! Iemand die ergens onwijs lang op heeft zitten blokken en daar mag jij dan wat mee doen."

Dat de nationale opvolger van het koninkrijk Kan nooit werd gevonden is eigenlijk niet verwonderlijk, want in Den Haag houden we het beste nou eenmaal graag voor ons zelf. Wim kan helaas al jaren niet meer, maar dankzij Sjaak gaan we in de Hofstad nog altijd waardig over de drempel.

Meer berichten