Foto: MARK DAVID

Column Cary van Rheenen: Heel Rembrandt bakt

Bert vertelde over de nieuwe hobby van zijn vrouw Edith. Ze was fanatiek volger van heel Holland bakt en Edith kon zelf ook best lekker bakken. Meestal werd op maandag één van de bak-kunststukken op televisie door Edith gekopieerd, met een eigen twist.


Sinds de start van dit seizoen was Edith acht kilo aangekomen, maar erger nog Bert elf en een half kilo.
Het was een verslaving geworden, zondagavond het programma opnemen, maandag opnieuw bekijken en Edith aan het bakken.
Bert vertelde dat het dubbel was, aan de ene kant het proeven, het genieten van de baksels, anderzijds de onrustbarende toename van omvang en gewicht.
Sinds zondag was de situatie wat gecompliceerder geworden, na heel Holland bakt werd een nieuw programma uitgezonden, het Rembrandt Project. Dit programma was op dezelfde leest geschoeid als Heel Holland Bakt, echter nu ging het om de beste kunstschilder van Nederland. Uit een groep van veertig enthousiaste amateur schilders zouden uiteindelijk tien personen gekozen worden, die de komende tijd gingen strijden om die titel.

Edith was direct enthousiast, vertelde Bert. Ze wilde ook thuis meedoen met dit programma. Bert werd er op uit gestuurd om schildersspullen te gaan kopen: ezel, palet, kwasten en verf. Zondagavond werden nu twee programma's opgenomen. Edith verloor het overzicht, raakte in de war en het werd een zooitje op maandag, ze stond met het paletmes in de beslagkom te roeren, ze gebruikte karamel als vernis. En als er al een schilderij af kwam, waren het altijd afbeeldingen van taarten, gebakjes of koekjes. De taarten en het gebak smaakten op hun beurt naar vernis, verfverdunner en acrylverf. Bert had getracht Edith uit te leggen dat ze niet alles tegelijk kon, Ze moest of in volgorde werken of een keuze maken tussen de twee disciplines. Heel even leek dit te lukken, er kwamen weer gewone gebakjes en ook grappige portretten, maar al snel sloeg de wanorde weer toe en was Edith weer la chaotica. Bert leverde zijn bijdrage door alle rommel die Edith maakte onmiddellijk op te ruimen waardoor de bomen door het bos nog enigszins zichtbaar bleven. "En", vroeg ik, "hoe gaat het nu verder?" "Ik heb er uitgebreid met Edith over gesproken, de plussen en minnen, de voors en tegens en we hebben een besluit genomen." "Wat?, een besluit, wat gaat het worden?". vroeg ik aan Bert. "We gaan scheiden". "Dat meen je niet, is dat niet heel erg rigoureus, jullie zijn het perfecte stel". "Ja, juist daarom, daarom zijn we het eens dat we gaan scheiden." "Sorry, ik begrijp het niet", zei ik enigszins ontsteld. "Al die rommel die Edith maakt en die ik opruim, verf, glas, plastic, verfverdunner, ik kwakte ze allemaal bij elkaar. Edith vond dat we die zooi moesten scheiden, dat gaan we nou doen, scheiden is beter voor het milieu. Kom een keer langs op maandag, tompouce eten." Ik zei tegen Bert dat ik dat zeker een keer zou doen, maar dat ik voor dit moment meer behoefte had aan een saucijzenbroodje.
 

Meer berichten