Foto:

Column Marc Tangel: Protestgeluiden

Was u ook zo onder de indruk van de tienduizend scholieren die vorige week onze residentie overspoelden, of schaart u zich binnen de groep die niet kon wachten tot de nieuwe protestgeneratie zijn hielen had gelicht om daarna de ravage die zij achterliet vast te leggen voor onze sociale media? Natuurlijk, de jeugd doet onbesuisde dingen en sensatiezoekers heb je binnen elke generatie, maar toch was ik aangenaam verrast toen ik die donderdagochtend een lint van tienduizend scholieren over de Lange Vijverberg voorbij zag trekken. De echo van hun stemgeluid weerkaatste tegen de bebouwing van de Hofweg, terwijl Johan van Oldenbarnevelt vanaf zijn sokkel op de menigte neerkeek als een vermoeide man die dit oproer al veel te vaak had gezien. Het beeld gaf de tegenstelling tussen jong en oud prima weer.

"Maar waarom staken ze dan niet op zaterdag als ze het milieu zo belangrijk vinden?", werpt u mij nu tegen. Dit heeft vooral te maken met de essentie van staken. Als men dit zou doen op een vrije zaterdag, dan gaat zo'n opstand de geschiedenisboekjes in als een symbolisch protest. Bovendien is er in het weekend geen volksvertegenwoordiger op het Binnenhof aanwezig om de zorgvuldig opgestelde protestborden aan zijn collega's voor te lezen, zodat het meeste effect toch werkelijk op een doordeweekse dag wordt verkregen.

"Maar voor de meeste jongeren is het dan vooral een dagje uit", brengt u nu tegen bovenstaand in. Hoogleraar sociale verandering Jacquelien van Stekelenburg, verbonden aan de Vrije Universiteit van Amsterdam, kreeg deze vraag zo vaak van journalisten, dat ze er in 2008 onderzoek naar heeft gedaan tijdens een demonstratie van Scholieren op het Museumplein. Zo'n vijf procent van de aanwezigen zag dit protest als een lekker dagje uit, vertelde ze vorige week in het Algemeen Dagblad. Vertaald naar de staking van afgelopen donderdag, maakt dat vijfhonderd scholieren die naar Den Haag zijn afgereisd om de lokale economie in onze historische winkelstraten te versterken, tegen vijfennegentighonderd jongeren die in een aaneengesloten stoet langs de regeringsgebouwen trokken. Dat zijn hoopgevende aantallen voor de toekomst.

"Oké, maar dan moeten ze vanaf nu allemaal veganistisch eten, afzien van vliegvakanties, tweedehands kleding dragen en hun scooter inleveren, samen met hun mobiele telefoon", claimt u nu met enige stemverheffing, maar hiermee lijkt u toch het doel van deze staking een beetje in het belachelijke te willen trekken. Heus, ik snap uw scepsis, want de afgelopen veertig jaar heeft u geleerd dat tweederde van uw protesten tegen dovemansoren zijn gericht, maar de jeugd van nu heeft een fris gehoor en vertrouwt vooral op de kracht van het bewegend beeld.

"Toch lieten ze na afloop wel mooi een ravage achter in de stad", trekt u nu als laatste kaart en hier moet ik u inderdaad, schoorvoetend, gelijk in geven. De jeugd die nu vol overgave strijdt voor behoud van het langjarig milieu, blijkt wat kortzichtig met zijn huidige leefomgeving om te springen. Natuurlijk is dit laatste ook een stukje bewustwording, in de vorm van de normen en waarden waarmee wij onze kinderen opvoeden. Wat dat betreft heeft u helemaal gelijk als u stelt dat "een beter milieu begint bij jezelf".

Meer berichten