Foto: MARK DAVID

Column Cary van Rheenen: De zwakte van het vlees

Overvallen door een vlaag van nostalgie besloot ik op mijn sportfiets te stappen en naar mijn oude buurt 'Transvaal' te fietsen. Omdat een bezoek aan de markt Herman Costerstraat daar een onderdeel van zou zijn en ik op voorhand kon bedenken dat ik die niet artikelloos zou verlaten, gespte ik een rugtas om.

Het was heerlijk weer, het verblijf op de markt weldadig. Ik had bananen, kabeljauw, een lamsrack en 2 poloshirts en dus een overvolle rugzak. Mijn fiets had ik gestald bij het Hobbemaplein. Ik keerde in gedachten voor even terug naar het Hobbemaplein van mijn jeugd. Ik zag de patatzaak van Tieleman voor me, net als de oude lijn 11 en de kiosk voor sigaretten, kranten, week- en stripbladen. Ik besloot een ritje te maken over de Paul Krugerlaan. Langzaam fietsend veranderde de denkbeeldige oorspronkelijke uitbaters en winkels in het huidige winkelbestand. Het Speelgoedpaleis, de chocoladewinkel die een soort van nepchocola verkocht, de aquariumwinkel, Kanitz de feestartikelenwinkel, Turko de ijsssalon, Rijstebil het cafetaria en het Porceleynhuis, allemaal verdwenen. Vanaf de Paul Krugerlaan richting Weimarstraat via de Regentesselaan. In de Weimarstraat stapte ik even binnen bij de slagerij van een vriend, die ik lange tijd niet had gezien. Een hartelijk weerzien, met uitwisseling van familiestatus, activiteiten, kop koffie met saucijzenbroodje, en natuurlijk een praatje over mijn honden Buck en Lucifer. Vlak voor ik weer op mijn fiets wilde stappen vroeg Cor me even mee te lopen naar achteren. "Die Buck en Lucifer van jou gaan intens genieten." Cor wees op een grote bak met allerlei soorten vleesresten. "Hier zoek uit en neem mee", zei Cor. Ik keek in de bak en zag bloed, veel bloed, harten, nieren, schenkels, longen en stukken vet. "Dat wordt smullen, echter een probleempje, mijn rugtas zit tot de nok vol." Cor pakte een grote stevige, plastic tas en vulde die met de al reeds beschreven bloederige organen, vleessegmenten en botten. "Hier neem mee, hang aan je stuur en rij voorzichtig, kom gauw weer eens langs." Ik gaf Cor een broederlijke omhelzing, stapte op mijn fiets en vertrok weer richting Herman Coster. Het ging allemaal goed tot de Reitzstraat. Vanaf rechts schoot plotseling een auto de Paul Krugerlaan op. Ik was te laat, kon niet meer remmen, raakte het linkervoorwiel van de auto, vloog over mijn stuur en schoof over de motorkap. Met mij vloog de plastic tas ook over de motorkap. Gevolg, een massa organisch materiaal op een bloederige motorkap, rond een witte Volkswagen. Een mevrouw die net passeerde op de fiets toen het gebeurde, brak uit in gigantisch gegil en viel vervolgens flauw tussen de op de grond verkerende longen en harten en botten. Het kindje dat zij achterop in een kinderbankje had zitten, was gelukkig ongedeerd. Al snel arriveerde een ambulance. Ik was aan de andere kant van de auto op de grond terecht gekomen. Niemand bekommerde zich om mij, wel stond er grote groep omstanders rond de flauw gevallen vrouw. Zij werd in de ambulance geladen, net als haar dochtertje. Ik realiseerde dat ik het nodige had veroorzaakt. De auto kwam van rechts, foutje dus, maar er was niet meer schade dan een motorkap die een wasbeurtje nodig had. Ik was ongedeerd. Toen ik politiesirenes hoorde, besloot ik eieren voor mijn geld te kiezen. Ik stapte op mijn, gelukkig onbeschadigde, fiets en fietste rustig richtig Haagse Markt.

Meer berichten