Herinneringen aan/Haags straatbeeld nooit meer hetzelfde zonder Chuck Deely.

Door: Martin Reitsma. Foto: Vincent van Gaalen
De Haagse straatmuzikant Chuck Deely is maandagavond 9 januari 2017 op 62–jarige leeftijd overleden in een Haags ziekenhuis. Hij werd maandag opgenomen in het ziekenhuis nadat hij op straat plotseling onwel was geworden. Na een kortdurend ziekbed is hij daar maandag eind van de middag overleden. Wat zal deze markante en bekende Haagse inwoner worden gemist in de binnenstad!

Hij woonde aan de Stationsweg en leefde van de inkomsten die hij verdiende met zijn muziek. Veel Hagenaars maar ook tal van mensen buiten onze gemeentegrenzen kenden hem. Zijn volledig naam was Charles Edward Deely III. Hij werd op 10 februari 1954 geboren in het Amerikaanse Detroit.

In 1973 moest hij in dienst en kwam op een Amerikaanse basis in Duitsland terecht. In Heidelberg speelde hij in een aantal bands. Hij maakte vier platen en ontmoette er zijn eerste vrouw, een Joegoslavische. Hij trouwde met haar in Kopenhagen en scheidde vijf jaar later weer in Los Angeles. Tijdens een vakantie in Spanje kreeg hij het aanbod om muziek te komen maken aan de Costa del Sol. Deely ontmoette daar in 1987 een Nederlandse vrouw, waarmee hij een relatie kreeg en ging samenwonen. Tot 1994 woonden ze in Tenerife, maar toen Chuck visumproblemen kreeg, verhuisde hij naar Nederland. Zijn vriendin zou later overkomen, maar dat is nooit gebeurd, omdat zij niet meer terug naar Nederland wilde. Chuck bleef ook hier volop muziek spelen.

Rockklassiekers

Je kon genieten van zijn rockklassiekers uit de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw maar ook van eigen werk. Zijn stem was bluesy, hees en rauw. Hij componeerde ook zelf nummers. Zijn stemgeluid deed soms aan Neil Young denken

Door de jaren heen kwam je Chuck overal tegen van Centraal Station tot voor C & A, Hema of de Bijenkorf in de Haagse Grote Marktstraat. Soms trof je hem ook aan in de Spuistraat.

Hij speelde er vanaf ergens in de ochtend tot een uur of zes, zeven in de late middag. Weer of geen weer. Regende het dan ging hij onder een overkapping zitten. Mensen brachten hem wat lekkers of een bakje koffie. En dat het hele jaar door. Het had iets Spartaans, een hard bestaan, maar volledig zijn keuze en wil. Zo genoot hij, zo wilde Chuck leven.

Hij had een geluid dat aansprak en leefde van de opbrengsten van z'n optredens. Hij kreeg een 'levenslange' vergunning om in de Haagse binnenstad te mogen spelen. Soms zeiden de mensen gekscherend tegen elkaar; 'na zijn optreden loopt hij naar zijn limousine en vertrekt dan naar zijn luxe hotelkamer maar Chuck had een hoge gunfactor waarbij veel Hagenezen, maar ook toeristen hem in hun hart sloten'.

Zelf heb ik menig keer geboeid staan luisteren en altijd wel muntjes in mijn zak om op zijn dekkleedje of in zijn gitaarkoffer te deponeren. Chuck zien en horen was een volstrekt authentiek gebeuren er zat niets gekunstelds aan. Hij gaf Den Haag kleur en was altijd en overal onder alle omstandigheden zichzelf met lang veelal ongekamd haar, soms een muts, een blouse, een spijkerbroek en stevige schoenen. Steeds in de buurt van zijn akoestisch versterkte gitaar, luidsprekerbox en een standaard met microfoon. Op de achtergrond zijn fiets en een rugzak.

Chuck ontving in 2009 de oeuvreprijs voor de ' Bekendste Muzikant' van Den Haag. Hij ontving de prijs in DWDD uit handen van de 'Jakhalzen'

In 2012 gaf Chuck een straatconcert met het Residentieorkest om hem aan wat extra geld te helpen. In 2004 hadden ze al een CD met hem opgenomen.

Ook rond de kerst sloten weer veel mensen hem in hun hart. Hij was ziek en had geen inkomsten. Een spontane inzameling bracht bijna vijfduizend euro op.

Rene Bom

De Haagse nachtburgemeester René Bom laat weten: ' k hep um ooit een plactrum gegeven van Kooijmans en toen zei die meteen "He , the Earring" en hij heeft een keer met me mobiel mogen bellen (Naar zijn dealer dus) en prompt werd ik 's avonds 10x gebeld of ik nog wat nodig had hahaha (vergeten privacy aan te zetten !!!).

Constant Meeuws

Singer-songwriter Constant Meeuws herinnert zich Chuck als volgt: 'Wij hadden ooit een feest op mijn werk bij de kunstacademie aan de Prinsessegracht en we wilden eigenlijk wat extra muziek hebben. Toen hebben we Chuck aangesproken en meegenomen naar de academie toe. Hij heeft vrij lang zitten spelen en met alles meegedaan, eten, drinken etc. Aan het eind van de avond heeft men hem ook nog een geld bedrag gegeven. Hoeveel weet ik niet meer. Ik heb met hem natuurlijk alleen maar over muziek zitten praten en over de raakvlakken die er waren qua muziekstijl. Zoals gezegd het was een markant figuur die een grote leegte achterlaat in de Grote Marktstraat'

Frans Schmit

Haags stadsfotograaf en drummer Frans Schmit heeft de volgende herinneringen aan Deely: 'Ik ging regelmatig bij hem kijken. Vroeg dan hoe het met hem was? Steevast was zijn antwoord dan; 'I've seen better days!' Er was nooit veel tijd om te praten want hij moest spelen. Voorts trof het me een aantal jaren geleden dat ik via Omroep West zag dat Chuck in nieuwe kleding gestoken werd. Het zou zo maar iets van Ogér geweest kunnen zijn. Hij had natuurlijk het meest aan die nieuwe winterjas die hij veel droeg en hem warm hield. Hij speelde leuk slaggitaar. Ook heb ik hem een aantal jaren geleden nog in de grote kerk in Den haag zien optreden met een aantal andere bekende muzikanten. Chuck genoot zichtbaar van alle aandacht'

Geen familie


Vanaf 17.00 uur zendt Omroep West elk uur de documentaire 'Chuck Deely in 'city life'' uit. Regisseur Alexander Gorsen volgt de Haagse straatmuzikant op zijn dagelijkse gang door de stad, thuis en in de studio voor opname van zijn vierde cd. De film werd voor het eerst uitgezonden in het programma Westpop op 29 mei 2003

Meer berichten




Shopbox