Foto:

Column Marc Tangel: Klantenkennis

"Mag ik tien pakjes van wat vroeger Export was? En doe er maar twee aanstekers bij!" Bedachtzaam kijkt de sigarenboer naar de cliënte aan de overzijde van zijn toonbank. "Is het soms voor de buurvrouw van schuin boven?", vraagt hij met lichte aarzeling in zijn stem. "Als je het over haar van nummer 110 hebt wel", verzekert de dame met een glimlach. "De vaste hulp is op vakantie?", informeert de verkoper voorzichtig verder. De stem van de dame klinkt nu een tikje cynisch als ze opmerkt: "Ze is inderdaad vertrokken naar haar thuisland. Maar een vakantie zou ik het niet willen noemen." De tabakshandelaar fronst zijn wenkbrauwen als hij vraagt: "Wat dan wel?"
"Je hebt het blijkbaar écht nog niet gehoord", concludeert de tegenpartij, "De boodschappenhulp is overleden en zelfs al begraven." Verbouwereerd staart de sigarenboer voor zich uit. "Maar", stamelt hij, "vorige week dinsdag stond ze nog op de plek waar u nu staat. En dat zag er nog behoorlijk levend uit." Nauwelijks zichtbaar haalt de dame haar schouders op en zucht: "Dat was ook de laatste dag dat ze buiten is geweest. Wat ik er van begrepen heb is dat ze de volgende morgen klaagde over buikpijn. Haar man heeft haar toen naar het ziekenhuis gebracht en daar is ze 's avonds overleden." De verkoper oogt geschokt als hij opmerkt: "Nou, dat plan je ook niet als je 's ochtends wakker wordt."
Een schamper lachje vult de ruimte, waarna de dame vervolgt: "Voor haar man was het inderdaad een verrassing, maar wat ik gehoord heb, wíst zij dat ze ziek was. Iets met haar alvleesklier. Alleen heeft ze dat aan niemand verteld, zelfs niet aan haar eigen familie." Enkele seconden staart de tabakshandelaar wezenloos voor zich uit. "Wat een eenzaam lijden moet dat zijn geweest", oordeelt hij tenslotte. "Dat was anders haar eigen keuze!", sneert de toehoorster bestraffend.
"Hoe is de buurvrouw er eigenlijk eronder?", informeert de winkelier na een ongemakkelijke stilte. "Och", reageert zijn cliënte met een wegwerpgebaar, "Je weet hoe ze is. Zolang ze kan roken en tv kan kijken, vindt ze alles prima. Wat dat betreft is het een portret, hoor!" Onderzoekend kijkt de sigarenboer naar de dame tegenover hem. "Oordeelt u niet een beetje snel?", vraagt hij tenslotte. "U kent haar nog geen week!" Verbouwereerd staart de dame nu de winkelier aan. "Nog geen wéék?", herhaalt ze dramatisch. "Man, ik maak al twintig jaar wekelijks haar huis schoon. Vroeger, toen ze nog goed in de slappe was zat, kreeg ik daar tenminste nog voor betaald. Haar moeder moet na de oorlog een veelgevraagd toneelactrice in West Duitsland zijn geweest. Succesvol genoeg om een aardige erfenis achter te laten. Al dat geld heeft zij van hier boven vergokt in Scheveningen. En uiteindelijk bleef er voor mijn diensten geen cent meer over!"
Zwijgend laat de sigarenboer het relaas op zich inwerken. "Dat wist je allemaal niet hè?", grijnst de dame tegenover hem vilein. "Toch ben ik blijven komen", gaat ze verder. "Ik zie het als mijn burgerplicht. En nu haar boodschappenhulp is weggevallen, neem ik die taak er ook maar bij. Ben ik daarmee geslaagd voor het kruisverhoor?" Geknakt door deze informatiestroom, staart de sigarenboer peinzend door zijn etalageruit. Verslagen mompelt hij tenslotte: "En ik dacht écht dat ik na al die jaren mijn klanten wel een beetje kende..."

Meer berichten